تفسير : قَالَ اخْسَئُوا فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ * إِنَّهُ كَانَ فَرِيقٌ مِنْ عِبَادِى يَقُولُونَ رَبَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَأَنتَ خَيْرُ الرَّاحِمِينَ * فَاتَّخَذْتُمُوهُمْ سِخْرِيّاً حَتَّى أَنسَوْكُمْ ذِكْرِى وَكُنتُم مِنْهُمْ تَضْحَكُونَ * إِنِّى جَزَيْتُهُمُ الْيَوْمَ بِمَا صَبَرُوا أَنَّهُمْ هُمُ الْفَائِزُونَ يعنى : خداوند به آنها به عنوان تحقير و همانند راندن سگ به آنها در آتش مىگويد : دور شويد و ساكت گرديد و هرگز با من سخن نگوييد ، زيرا در دنيا دسته‌اى از بندگان من مىگفتند : پروردگارا ، ما به تو ايمان آورديم ، پس بر ما ببخشاى و ترحم نما و تو بهترين ترحم‌كنندگانى . يعنى آنها در آن‌جا نظير همين درخواست شما را مىكردند ، پس شما آنها را به استهزا و مسخره گرفتيد تا آن‌گاه كه آنها ياد مرا از خاطرتان بردند . يعنى استهزا و مسخرهء آنها ياد مرا به كلى از مغزتان برد و شما بوديد كه پيوسته به آنها مىخنديديد . و حقيقت اين است كه من امروز آنها را در برابر آن‌كه صبر كردند اين پاداش را داده‌ام كه آنها همه كامياب‌اند . قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِى الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ « 112 » قَالُوا لَبِثْنَا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْأَلِ الْعَادِّينَ « 113 » قَالَ إِن لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا لَوْ أَنَّكُمْ كُنتُم تَعْلَمُونَ « 114 » أَفَحَسِبْتُمْ أَنَّمَا خَلَقْنَاكُمْ عَبَثاً وَأَنَّكُمْ إِلَيْنَا لَا تُرْجَعُونَ « 115 » تفسير : قَالَ كَمْ لَبِثْتُمْ فِى الْأَرْضِ عَدَدَ سِنِينَ قَالُوا لَبِثْنَا يَوْماً أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ فَسْأَلِ الْعَادِّينَ قَالَ إِن لَبِثْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا لَوْ أَنَّكُمْ كُنتُم تَعْلَمُونَ در موارد زيادى از اين كتاب كريم مطرح شده كه يكى از سؤال‌هايى كه از اهل محشر مىشود پرسش از مقدار درنگ آنها در دنيا و يا در عالم برزخ است تا مردم ميان كوتاهى